τεχνικές δειγμάτων 1

Συνήθως σπασίκλες, τα δείγματά μας κουνάν χαρούμενα την ουρά τους όταν πιστεύουν ότι αντιμετωπίζουν κάποιο χαμόγελο επιδοκιμασίας, παρ’όλο που τείνουν να το θεωρούν κακή ένδειξη για το διανοητικό επίπεδο του φορέα του. Μια τέτοια σαδομαζοχιστική προσέγγιση θολώνει τα νερά και τους επιτρέπει να μην πολυκαταλαβαίνουν τις μπάτσες, με τίμημα να τις ονειρεύονται. Επόμενο είναι ότι ο θρόνος δεν διαφέρει από τη χέστρα, πράγμα που καθιστά τα παράπονα περί ρουτίνας τουλάχιστον υποκριτικά. Και αφού όσο υπάρχει οργασμός υπάρχει ελπίδα, τέτοια δείγματα μπορούν να διεκδικήσουν τον τίτλο του αληθινού μοναχού, εκείνου που δεν θίγεται από οτιδήποτε τρέχον, αποδεικνύοντας έτσι πόσο δυσδιάκριτα είναι τα όρια ανάμεσα στον ιδεαλισμό και τη λαγνεία.

ιδεολογία δειγμάτων 1

«Η κάβλα της κάβλας είναι η ίδια η κάβλα». Αυτή είναι η καραμέλα πολλών από τα – συνήθως φιλελεύθερων απόψεων – δείγματά μας που, έτσι βέβαια, είναι καταδικασμένα να ζηλέψουν εκείνους τους οποίους δεν κάνουν τον κόπο να πάρουν ένα τηλέφωνο στη γιορτή τους (ή και άλλοτε). Λαλημένα από αυτάρκεια, τέτοια δείγματα τείνουν να λουπάρουν, καθώς το προαναφερθέν μότο που ασπάζονται τους επιτρέπει να απολαμβάνουν όσο λίγοι το τίποτα, πράγμα που μοιραία ως θνητά βιώνουν ως το να μην απολαμβάνουν τίποτα. Σαν να μην έφτανε αυτό, χαλιούνται πολύ που ένα τίποτα θα έρθει μοιραία κάποια στιγμή να ακυρώσει το τίποτα που φτιάχνονται να λατρεύουν, ίσως όμως γι αυτό ακριβώς να το λατρεύουν, διαλεκτική που μας θυμίζει το ερώτημα για το αυγό και την κότα (που τουλάχιστον εδώ ξέρουμε ποιός έχει το ρόλο της). Μέσα σε ένα τέτοιο πανηγύρι ηδονής, δεν υπάρχουν αποφάσεις, πράγμα που καθιστά την περιρρέουσα εξωστρεφή πολυλογία καταγέλαστη, αλλά και απειλητική.

αναφορές δειγμάτων 1

Δείγμα μας αφηγείται: «Σκόνταφτα κάθε τόσο στο παρκέ, αλλά ήμουν ευγενικός. Ήταν όλοι αντίπαλοι και αφέντες μου. Ήθελα να ζαλιστώ για να το παίξω ζαλισμένος. Ό,τι δεν ήταν γιγαντιαία παρτούζα ήταν ψέμμα. Απαντούσα σαν duracell αρκουδάκι αν και με δυσκολία άκουγα. Ήμουν συνέχεια τσαντισμένος με το φωτοστέφανο που μου’πεφτε. Πρόσεχα βέβαια να μην κάνω θόρυβο. Όταν γελούσα παραμορφωνόμουν κι όταν σοβάρευα ένιωθα αδερφή. Δεν εμπιστευόμουν τις κανονικές κουβέντες. Οι ηρωικές και διακριτικές μάχες που έδινα με άφηναν πάντα πεινασμένο. Αργότερα, συνήθως έκανα τον άσχετο και μύριζα τον εαυτό μου.»

συμπτώματα

Πολλοί από τους πάσχοντες που απευθύνθηκαν σε μας διαμαρτύρονταν για ένα είδος συναισθηματικής υπερχείλισης που ένιωθαν να τους καθιστά επικοινωνιακά κουλούς, συχνά με μοιραία αποτελέσματα, όπως να διαλύουν το γάμο τους ή να χάνουν σταδιακά όλους τους φίλους τους. Σε αρκετές περιπτώσεις, η πολύωρη μαλακία στο ίντερνετ υποκαθιστούσε για τα δείγματα αυτά αυτό που εμείς οι υπόλοιποι θα ονομάζαμε “υγιείς κοινωνικές συναναστροφές”, όπως πχ την ανάγκη μας να γελάμε στις παρέες μας με τα αστεία ανέκδοτα των φίλων μας, ή να βλέπουμε μαζί τους τηλεόραση. Άλλο σύνηθες παράλληλο σύμπτωμα αναφέρεται η “μολφοβία”  (mallphobia, όπως πρόσφατα ονομάστηκε επισήμως από την Π.Ο.Ε. αυτό το νέο είδος πανικού), την οποία ο πάσχων εκδηλώνει όταν αναγκάζεται να επισκεφτεί κάποιο εμπορικό mall τύπου THEMALL, ή ακόμη, σε κάποιες περιπτώσεις, και  χώρους που κατά τεκμήριο είναι απόλυτα ασφαλείς, όπως πχ σινεμά με πάνω από μία αίθουσες. Κάποιες - ευτυχώς λίγες - περιπτώσεις συνδύαζαν μια τέτοια συμπτωματολογία με ευτράπελες κορυφώσεις κοινωνικής απουσίας, όπως για παράδειγμα κρίσεις κατά τις οποίες το δείγμα δεν ήταν βέβαιο για το αν οι γονείς του ζουν ή έχουν πεθάνει..

ενδείξεις

 Χαρακτηριστική ένδειξη, που θα πρέπει να οδηγήσει τον πάσχοντα το συντομότερο στα χάπια μας , είναι ο λεγόμενος “προϊδεασμός εξάρτησης”. Αυτή είναι η κατάσταση κατά την οποία το δείγμα, στην προσπάθειά του να σεβαστεί τα όρια της μικρομεσοαστικής ευπρέπειας, κατρακυλά από το ένα κόλλημα στο άλλο, νομίζοντας ότι η πρόσφατη αμαρτία ξεπλένεται μόνο με μια νέα ξεφτίλα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις (case studies) αναφέρουν ασθενείς που ξεμπέρδεψαν από την κατάχρηση αλκοόλ επιτρέποντας στα παραβατικά φετίχ τους (συνηθέστατο ανάμεσά τους η πελματολαγνεία) να αναπτυχθούν ελεύθερα, ύστερα μεταπήδησαν (συχνά αστραπιαία) σε μια εξαρτησιακή σχέση απόλυτου έρωτα, φοβούμενοι ότι αν αφεθούν στο βίτσιο τους θα συλληφθούν αργά ή γρήγορα για κλοπή πχ σαγιονάρων από καμιά παραλία, και έκλεισαν τον κύκλο μπουχτισμένοι από ρομαντισμό, ρίχνοντάς το στους μπάφους – για να ξαναρχίσουν τη διέλευση του κύκλου από την αρχή, με την ίδια ή ελαφρά παραλλαγμένη σειρά. Σε κάθε φάση του εν λόγω κύκλου, το δείγμα κατηγορείται από το περιβάλλον του ότι είναι στην κοσμάρα του, πράγμα εν μέρει μόνο αληθές, αφού στην πραγματικότητα το δείγμα βρίσκεται ήδη πάντοτε στην επόμενη κοσμάρα του κύκλου του (καθώς εντός κάθε φάσης που διέρχεται φροντίζει να καλλιεργεί την κρίση της), πετυχαίνοντας έτσι τον ουσιαστικό στόχο του, που είναι να μην βρίσκεται ποτέ πουθενά.

διαφημιστικό

Είσαι ψεύτης που καίγεται για την αλήθεια; Νεοχίππυ με συντηρητικά αντανακλαστικά; Κότα που αφήνει τις σκέψεις της να πανε επικίνδυνα μακριά; Ρομαντικό τζάνκι του κυνισμού; Το λομποτομικιντάλτζενς μπορεί ίσως να σε βοηθήσει. Έρευνες σε πανεπιστημιακή κλινική που χρηματοδοτούμε έδειξαν ότι το φαρμακευτικό σκεύασμα lobotomic έχει ευεργετική επίδραση σε περιπτώσεις σύγχυσης προσανατολισμού, καθώς μετά από λίγους μόλις μήνες θεραπευτικής αγωγής ο ασθενής αναγνωρίζει επιτέλους την επιθυμία του καθαρά. Τα μεγαλύτερο ποσοστό των δειγμάτων μας, ένα χρόνο ήδη μετά το σταμάτημα της αγωγής, χαμογελούν στον ηλίθιο γείτονά τους χωρίς να στραβώνουν και συστήνονται σε κοινωνικές συνευρέσεις χωρίς να τα ενοχλεί που εξηγούν τι είναι δηλώνοντας το επάγγελμά τους.